N1702 
Rozdział 1. Klucz w kieszeni obcego Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam Kamila z kluczem do domu pani Haliny, stałam przy furtce z siatką ziemniaków w jednej ręce i receptą w drugiej. Był chłodny marcowy poranek, taki, kiedy na poboczach wciąż leżą resztki brudnego śniegu, choć w powietrzu czuć już wiosnę. Kamil wyszedł na ganek, starannie … Read more
Rozdział 1. Ostrzeżenie „Kiedy Michał dziś od pana wyjdzie, proszę nie brać łopaty. Niech pan pod żadnym pozorem nie wychodzi przed dom” — wyszeptała kobieta, którą kilka minut wcześniej zobaczyłem po raz pierwszy w życiu. Nie powiedziałem jej, jak mam na imię. Nie wspomniałem też, że mój syn miał tego wieczoru przyjechać. A jednak wypowiedziała … Read more
Rozdział 1. Ostrzeżenie – Niech pan nie jedzie do Rzymu – powiedziała Elżbieta, gdy właśnie zapinałem walizkę. Stała w drzwiach mojej sypialni, blada i wyraźnie zdenerwowana. Torebkę trzymała obiema rękami, jakby bała się, że za chwilę ją upuści. – Widziałam dokumenty. Kiedy pan wróci, klucz może już nie pasować do drzwi. Przez chwilę patrzyłem na … Read more
Rozdział 1. Ostrzeżenie – Niech pan nie jedzie do Rzymu – powiedziała Elżbieta, gdy właśnie zapinałem walizkę. Stała w drzwiach mojej sypialni, blada i wyraźnie zdenerwowana. Torebkę trzymała obiema rękami, jakby bała się, że za chwilę ją upuści. – Widziałam dokumenty. Kiedy pan wróci, klucz może już nie pasować do drzwi. Przez chwilę patrzyłem na … Read more
Hoofdstuk 1. Drie minuten over twaalf Om drie minuten over twaalf hoorde ik drie zachte tikken op mijn voordeur. Geen bel, geen stem vanuit de galerij, alleen dat voorzichtige geklop en daarna een lange stilte. Toen ik opendeed, stond mijn tweelingzus Lianne voor me met nat haar, een gescheurde jas en rode striemen rond haar … Read more
Hoofdstuk 1 – De envelop De uitnodiging kwam op een dinsdagmiddag, tussen een rekening van de energieleverancier en een folder van de gemeente. De envelop was crèmekleurig, met mijn naam en die van Marieke in donkerblauwe letters. Ik herkende het handschrift niet, maar toen ik de kaart opende, zag ik meteen van wie hij kwam. … Read more
Hoofdstuk 1 – Nog vóór ze haar naam zei De serveerster had nog geen woord gezegd toen ik merkte dat er iets niet klopte. Ze stond naast de tafel met de geluidsinstallatie en hield de microfoon met beide handen vast. Haar donkere haar zat in een strakke paardenstaart, precies zoals bij de andere medewerkers, maar … Read more
Hoofdstuk 1 – Nog vóór ze haar naam zei De serveerster had nog geen woord gezegd toen ik merkte dat er iets niet klopte. Ze stond naast de tafel met de geluidsinstallatie en hield de microfoon met beide handen vast. Haar donkere haar zat in een strakke paardenstaart, precies zoals bij de andere medewerkers, maar … Read more
Mijn moeder dacht dat ik die donderdagmiddag alleen een certificaat zou krijgen. Dat had ik haar tenminste verteld toen ze me een week eerder belde. Er was een bijeenkomst op de Koninklijke Militaire Academie in Breda, zei ik. Ouders mochten komen als ze daar tijd voor hadden, maar het was niets bijzonders. Een paar toespraken, … Read more
Rozdział 1. Puste krzesło Kierownik restauracji podszedł do mnie, kiedy kelnerzy zaczynali zbierać talerzyki po deserze. Miał może czterdzieści lat, ciemną marynarkę i niewielką plakietkę z imieniem, którego w zdenerwowaniu nie zapamiętałam. Nachylił się, żeby nie zwracać uwagi ludzi siedzących przy sąsiednich stolikach, i zapytał, czy jestem Krystyną Malec. Kiedy potwierdziłam, wskazał puste krzesło po … Read more