q3010

Rozdział 1. Trzy dni po pogrzebie Mam na imię Kalina. Kiedy dziś wracam myślami do tamtego listopada, nie pamiętam dokładnie wszystkich twarzy z pogrzebu. Pamiętam za to zapach mokrych liści na Powązkach, chłód dłoni mojej córki i głos teściowej, który zabrzmiał nad grobem spokojniej, niż powinien. Witold zmarł nagle. Miał czterdzieści sześć lat, prowadził kancelarię … Read more

Rozdział 1. Klucz z czerwoną przywieszką Igor zadzwonił do mnie o 6:40 rano. Stałem wtedy przed lustrem, zapinałem koszulę i zerkałem na zdjęcie Niny stojące na komodzie. Od jej śmierci minęły trzy lata, ale nadal zdarzało mi się mówić do niej w myślach, zwłaszcza kiedy nie wiedziałem, jaką podjąć decyzję. Syn powiedział, że musi pilnie … Read more

Rozdział 1. Droga, której brakowało mi najbardziej Mam na imię Ludwik. Przez trzydzieści pięć lat prowadziłem autokary po Polsce i Europie. Znałem drogi przez Czechy, Austrię i Słowenię, wiedziałem, na których stacjach dają przyzwoitą kawę, a gdzie lepiej nie kupować nawet wody. Potrafiłem uspokoić czterdziestu zdenerwowanych pasażerów, znaleźć nocleg po odwołanej rezerwacji i wymienić bezpiecznik … Read more

Rozdział 1. Cisza, do której nie umiałem się przyzwyczaić Po przejściu na emeryturę długo nie potrafiłem znaleźć sobie miejsca. Przez niemal czterdzieści lat prowadziłem autokary po Polsce i Europie, znałem na pamięć drogi przez Czechy, Austrię i Słowenię, a także stacje, na których można było napić się dobrej kawy. Potrafiłem uspokoić czterdziestu zdenerwowanych turystów, zorganizować … Read more

Rozdział 1. Dłonie, które nie pasowały do zdjęć Mam na imię Tomasz i mam pięćdziesiąt osiem lat. Całe życie mieszkam we Wrocławiu, pracuję przy naprawie precyzyjnych urządzeń i nigdy nie należałem do ludzi, którzy potrzebują wielu rzeczy, żeby czuć się dobrze. Wystarczało mi własne mieszkanie, stara Skoda, kilka sprawdzonych narzędzi i świadomość, że moja córka … Read more

Kapitel 1 – Der Koffer an der Haustür Als Eric seinen Koffer die Treppe hinuntertrug, dachte ich zuerst, er müsse zu einer Geschäftsreise. Es war ein Dienstagmorgen im Oktober. Draußen lag feiner Regen auf den Pflastersteinen, und in der Küche roch es nach Kaffee und dem Toast, den ich zu lange im Toaster gelassen hatte. … Read more

Hoofdstuk 1 — De ochtend na haar feestje Toen ik die ochtend thuiskwam, rook ons huis naar afgekoeld frituurvet, witte wijn en parfum dat niet van mijn vrouw was. Normaal rook het bij ons naar koffie, meubelwas of de soep die Marianne vaak voor twee dagen tegelijk maakte. Nu voelde het alsof er vreemden in … Read more

Rozdział 1. Trzy wózki i jedna karta Mam na imię Bogdan i miałem siedemdziesiąt dwa lata, kiedy po raz pierwszy od dawna nie zrobiłem tego, czego oczekiwała ode mnie córka. Stałem z Ewą przy kasie w dużym łódzkim hipermarkecie. Przed nami były trzy wózki pełne mięsa, serów, oliwek, słodyczy i kilku butelek wina. Damian zaprosił … Read more

Kapitel 1 – Der Anruf Das Klebeband machte ein trockenes, reißendes Geräusch, als ich es über die letzte Kante zog. Mit zweiundsechzig Jahren hatte ich unzählige Geschenke verpackt. Geburtstage, Weihnachten, Taufen, Einschulungen. Ich mochte es, Papier glattzustreichen, Schleifen zu binden und kleine Anhänger mit Namen zu beschriften. Es war meine stille Art zu zeigen, dass … Read more