T1910 
Kiedy Piotr otworzył drzwi, miał na sobie koszulę, której nie pamiętałam, i zegarek w dłoni bardziej niż na nadgarstku. Spojrzał najpierw na mnie, potem na ekran telefonu. – Mamo, przecież mówiłem, że o szesnastej. – Jest za kwadrans. Pociąg przyjechał wcześniej. Za moimi plecami stała walizka, a na niej papierowa torba z prezentami dla wnuków. … Read more
Kołysałam wnuczkę, kiedy usłyszałam swoje imię. Drzwi do sypialni były lekko uchylone. Zosia wreszcie przestała płakać i spała przytulona do mojej piersi. W pokoju obok mój syn Michał rozmawiał cicho ze swoją żoną. Nie próbowałam podsłuchiwać. Potem usłyszałam głos Kasi. — Twoja mama nie może tak dalej. Przestałam śpiewać. Przez kilka sekund siedziałam nieruchomo z … Read more
Ich erinnere mich an den genauen Moment, in dem sich mein Leben veränderte. Es war nicht die Art von Veränderung, die man kommen sieht. Nicht wie eine Gewitterwolke am Horizont oder ein Autounfall, auf den man sich vorbereiten kann. Nein, das war die Art von Veränderung, die sich von hinten anschleicht, einem die Hand über … Read more
W domu kultury pachniało pastą do podłogi, lakierem do włosów i bigosem z kuchni, który panie z rady rodziców podgrzewały od popołudnia. Stałam przy ścianie z papierowym kubkiem herbaty i patrzyłam, jak moja córka poprawia pasek sukienki. Na granatowym materiale, tuż nad sercem, miała przyszytą małą blaszkę z numerem służbowym ojca. Nie była to prawdziwa … Read more
Když jsem se toho odpoledne vrátila z okresního soudu, čekala na mě před domem moje tchyně. Stála přímo u branky. Vedle ní byl Roman. Můj bývalý manžel. Rozvedení jsme byli sotva dvě hodiny. V ruce jsem držela malý kufr a v kabelce žlutou obálku, kterou mi ještě před odchodem ze soudu předala moje advokátka. Dagmar … Read more
Hoofdstuk 1 – De taart met de eenhoorn De taart had me bijna een hele avond gekost. Drie lagen vanillecake met aardbeienvulling, roze room aan de buitenkant en bovenop een eenhoorn van marsepein die schever was geworden dan op Lottes tekening. Ze vond hem prachtig. Dat was voor mij genoeg. Mijn dochter werd die zaterdag … Read more
Hoofdstuk 1 — De belofte die ik zo graag wilde geloven Ik heb mijn hele leven geloofd dat er één band bestaat die nooit verdwijnt. De band tussen een moeder en haar kind. Je kunt ruzie maken. Je kunt jaren ouder worden. Je kunt andere levens krijgen. Maar ergens diep vanbinnen blijft dat gevoel bestaan: … Read more
Hoofdstuk 1 — “Bel haar nog niet” “Willem, je moet even naar mij toe komen. Alleen.” Henk sprak zo zacht dat ik hem bijna niet verstond. Ik stond in mijn werkplaats achter het huis, met een schroevendraaier in mijn hand en een half gedemonteerd raamkozijn op de werkbank. Buiten viel de eerste regen van september … Read more
Hoofdstuk 1 – De auto op de oprit Mijn naam is Henk van der Meer. Ik ben zevenenzestig en woon al bijna mijn hele leven in Groningen. Tot die dinsdag dacht ik dat de ergste uren van mijn leven de uren waren waarin mijn vrouw na haar beroerte op de intensive care lag. Sindsdien weet … Read more
Kapitel 1 – Der Anruf im Garten „Sag deiner Bauernmutter, sie darf kommen. Aber achte bitte darauf, dass sie ordentlich gewaschen ist.“ Ich stand zwischen meinen Tomatenpflanzen, als ich diese Worte hörte. Die Erde klebte noch unter meinen Fingernägeln, und mit der freien Hand hielt ich die Gießkanne. Mein Sohn Thomas hatte mich angerufen, um … Read more