Weszła do salonu i osunęła się na moją sofę. To była Patti, znajoma mojego męża Marka, ale widziałam ją może trzy razy w życiu. Wyglądała, jakby nie spała od tygodnia. „Magdo, potrzebuję twojej pomocy.
Mark ma romans. Muszę wiedzieć z kim. ”
Ja, Magda Kowalska, konsultantka do spraw cyberbezpieczeństwa. Przez dwadzieścia lat demontowałam sieci przestępcze dla korporacji.
Ale to, co Patti wyciągnęła z torebki, sprawiło, że zapomniałam, jak się oddycha. Akty urodzenia, wiele dowodów osobistych, numery PESEL, elektroniczny system ewidencji ludności na różne nazwiska, informacje o kontach bankowych i zdjęcia co najmniej sześciu różnych kobiet. Wszystko to, co mogłoby wsadzić Marka do więzienia do końca życia. Wstałam i poszłam do kuchni, żeby nalać sobie wody.
Moja ręka drżała, ale kiedy Patti weszła za mną, uśmiechnęłam się spokojnie. „Zapytam wprost. Skąd to masz? ”
Jej głos dotarł do kuchni, cichy, ale stanowczy.
„Wiedziałam, do czego zmierza. Jesteś konsultantką do spraw cyberbezpieczeństwa, Magdo. Kiedy zaczniemy, musimy to doprowadzić do końca. ”
Wyciągnęłam notes i długopis z domowego biura.
„Opowiadaj wszystko. Każdy szczegół. Od tego zależy, czy go zniszczymy. ”
Patti mówiła przez godzinę.
Marek wychodzi do pracy o 7:30 każdego ranka. Kawa dokładnie o 7:15, prysznic o 6:45, śniadanie o 7:20. Wszystko co do minuty. Często pracuję do późna, więc mam idealną przykrywkę.
Chodzi do prestiżowego fitness we wtorki i czwartki rano. Podstawowy system alarmowy, ale włącza go tylko na noc. Wstałam i podeszłam do okna, patrząc na cichą, pozornie spokojną ulicę. Odwróciłam się do niej.
„Wróć do domu. Nie dzwoń do mnie. Nie pisz. Ja się tym zajmę.
”
Patti ścisnęła moją dłoń, gdy odprowadzałam ją do drzwi. „Dziękuję, Magdo. Wiedziałam, że mogę na ciebie liczyć. ”
O 15:00 pojechałam do dzielnicy Patti na rekonesans.
Stałam naprzeciw jej domu z kawą w dłoni, udając, że czekam na kogoś. O 16:30 srebrny mercedes Marka zaparkował przed posesją. Wysiadł, rozejrzał się i wszedł do środka. Nie wróci do północy.
Idealnie. O 20:00 zadzwoniłam do Marka. „Kochanie, jestem u Patti. Pomagam jej z awarią komputera.
Wrócę późno. ”
„Jasne, nie spiesz się” – odpowiedział. W jego głosie nie było ani cienia podejrzeń. „Mam dziś sporo pracy.
”
Rozłączył się. Miałam dwie godziny. Pojechałam do jego domu, otworzyłam drzwi kluczem, który Patti mi dała, i weszłam do środka. System alarmowy milczał – wyłączyłam go wcześniej zdalnie.
Przeszukałam gabinet. Nic w szufladach, nic w sejfie za obrazem. Ale kiedy nacisnęłam bok biurka, usłyszałam ciche kliknięcie. Pojawił się ukryty panel.
Za nim znajdował się dysk twardy. Podłączyłam go do laptopa i zaczęłam kopiować dane. Po tym, jak Patti odjechała, spędziłam 20 minut, chodząc po domu, zapoznając się z układem i notując szczegóły, o których mogła zapomnieć wspomnieć. Sprawdziłam sypialnię, łazienkę, kuchnię.
Wszystko wyglądało normalnie. Zbyt normalnie. Nagle usłyszałam dźwięk klucza w zamku. Serce mi stanęło.
Drzwi wejściowe otworzyły się i do środka wszedł Marek. Zatrzymał się w progu i uśmiechnął. „Magda. Myślałem, że jesteś u Patti.
”
Zmusiłam się do oddychania i kontynuowania poszukiwań. „Pomogłam jej, ale chciałam ci zrobić niespodziankę. Kolacja. ”
Marek podszedł do mnie i pocałował mnie w czoło.
„Miło z twojej strony. Ale mam do załatwienia kilka spraw biznesowych w ten weekend. Spotkanie z klientem, które może potrwać do niedzieli wieczorem. ”
Z dołu usłyszałam, jak kończy rozmowę telefoniczną i zaczyna krążyć po domu, sprawdzając zamki i ustawiając system bezpieczeństwa.
Myślał, że ma do czynienia z naiwną, ufną żoną. Ale ja nie byłam Pati. Teraz rozwalę ten dom na kawałki i znajdę wszystko, co go wsadzi do więzienia do końca życia. Już kierowałam się z powrotem do jego gabinetu, gdy usłyszałam pukanie do drzwi.
Otworzyłam i zobaczyłam dwóch mężczyzn w garniturach. „Dzień dobry. Szukamy Marka Kowalskiego. Jest pani jego żoną?
”
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, Marek stanął za mną. „W czym mogę pomóc? ”
„Panie Kowalski, nazywam się komisarz Michalski z CBŚP. Mamy kilka pytań dotyczących pańskich transakcji bankowych.
Incydenty miały miejsce między 15 a 20 dniem zeszłego miesiąca. ”
Marek zachował kamienną twarz. „Mój mąż bardzo poważnie podchodzi do swojego biznesu. Jeśli cokolwiek jeszcze pani przyjdzie do głowy, proszę do mnie zadzwonić i poprosić męża o kontakt ze mną, gdy wróci z podróży.
”
Komisarz skinął głową i wyszedł. Marek odwrócił się do mnie. „Wdrożymy plan B do końca miesiąca. ”
W mojej głowie zapaliła się czerwona lampka.
Plan B? Miałam wrażenie, że mówi nie do mnie, ale do kogoś, kto słucha. Wyciągnęłam telefon i sprawdziłam wiadomość. Od Patti: „Uważaj.
On wie. ”
Zmusiłam się do uśmiechu, podczas gdy wewnętrznie krzyczałam. „Kochanie, muszę wrócić do biura. Pilna sprawa.
”
Marek skinął głową. Wyszłam z domu, a kiedy znalazłam się w samochodzie, zadzwoniłam do Patti, ale nie odbierała. Pojechałam do jej domu. Drzwi były uchylone.
Weszłam do środka, a tam, w salonie, czekali komisarz Michalski i Marek. „Usiądź, Magdo. Mamy sporo do omówienia. ”
Głos Marka dobiegł do kuchni, gdy Michalski zamknął drzwi wejściowe.
Wiedzieli od momentu, gdy weszłam do tego domu. Wszystko było ustawione. Marek uśmiechnął się zimno. „Małgorzato, jesteś konsultantką do spraw cyberbezpieczeństwa.
Bardzo skuteczna do uzyskiwania dostępu do zamożnych wdów, ale bynajmniej nie jedyna. ”
Marek sięgnął do kurtki i wyciągnął mały pistolet. „To będzie o wiele trudniejsze do wyjaśnienia. ”
Michalski wstał i podszedł do kuchennego okna.
„To wydaje się bardzo konkretny zakład do zrobienia. Wszystko zaprojektowane, by ustawić moją siostrę do ostatecznego morderstwa. ”
Słyszałam już syreny policyjne zbliżające się do domu. Jestem konsultantką do spraw cyberbezpieczeństwa.
Podczas gdy oni obserwowali, jak przeszukuję komputer Marka, przeoczyli cichy system alarmowy, który uruchomiłam na telefonie. Ten sam system, którego używałam do ostrzegania klientów, gdy ich sieci były atakowane, właśnie wysłał moją lokalizację i kod alarmowy do wydziału cyberprzestępczości CBŚP. „Powiedział Marek, przyciskając pistolet do moich pleców. Nie jesteś w pozycji do negocjowania?
”
Uśmiechnęłam się. „Myślę, że doszło do jakiejś pomyłki. Komisarzu, spędziłam 20 lat na demontowaniu sieci przestępczych dla firm z listy Fortune 500. Po prostu wejdź do środka.
”
Michalski odłożył radio i dołączył do nas przy stole. „Jak długo masz dostęp do naszych systemów? ”
„Miałam rację co do jeńców. Miał rację co do jednego.
”
Drzwi wejściowe otworzyły się z hukiem. Do środka wpadło sześciu agentów w kamizelkach kuloodpornych. „Ręce do góry! CBŚP!
”
Marek upuścił pistolet. Michalski zamarł. A ja, Magda Kowalska, konsultantka do spraw cyberbezpieczeństwa, odwróciłam się do nich z uśmiechem. „Plan B, panowie.
To ja go opracowałam. “
